LagOmar in Nazaret: het huis dat Omar Sharif bij het kaartspel verloren zou hebben
Bijgewerkt 1 oktober 2026 · 6 min leestijd
Het korte antwoord: LagOmar is een nog geen uur durende rondgang door een steengroeve die een huis werd – tunnels, terrassen, zwembaden, weinig uitleg. De entree kost €10, en César Manrique heeft het niet gebouwd. Wie met de huurauto komt, heeft niets anders nodig dan het toegangsticket voor het LagOmar-museum: €10 per persoon, 4,7 van de 5 bij 1.232 beoordelingen – meer reacties dan de meeste betaalde attracties op dit eiland verzamelen. Zonder auto is het de moeite waard om naar de twee begeleide tours te kijken die LagOmar met een tweede bestemming combineren.
Prijzen en beschikbaarheid voor het LagOmar-museum bekijken
| Aanbod | Duur | vanaf | Beoordeling | Geschikt voor |
|---|---|---|---|---|
| Toegangsticket voor het LagOmar-museum | zelf te bepalen | €10 | 4,7 bij 1.232 beoordelingen | wie met de huurauto komt en wil blijven zolang het bevalt |
| César Manrique-tour met Cactustuin en LagOmar | 4 uur | €67 | 4,3 bij 16 beoordelingen | wie zonder auto reist en een halve dag design wil |
| Avond met tapas, wijnmakerij en Lagomar-ervaring | 5u 30m | €69 | 4,1 bij 174 beoordelingen | stellen die de avond willen laten regelen in plaats van zelf te rijden |
LagOmar ligt in het dorp Nazaret, een paar minuten van Teguise, binnen de muur van een verlaten steengroeve. Wit gestucte vormen zijn in bruine rots gedrukt; tunnels verbinden terrassen met zwembaden, en een pad klimt door openingen die in de steen zijn uitgehakt. Het fotografeert uitzonderlijk goed, wat verklaart waarom het in zoveel vakantiefoto’s verschijnt — en waarom zoveel bezoekers aankomen zonder enig idee waar ze naar kijken.
Gepubliceerde kindertarieven en openingstijden verschillen merkbaar tussen reisgidsen en boekingssites, dus bevestig beide bij het museum zelf voordat je er een middag om plant. Ga bij het plannen uit van €10 per volwassene en check de rest op de dag zelf.
Het verhaal, en hoeveel je ervan moet geloven
Het verhaal gaat zo: het huis was in 1972 in aanbouw, terwijl Omar Sharif op Lanzarote aan het filmen was. Hij zag het half afgebouwde pand in de kliffen bij Nazaret, mocht het graag genoeg om het te kopen, en verloor het binnen een paar dagen weer aan projectontwikkelaar Sam Benady — bij een partijtje bridge, tegen een man die destijds Europees bridgekampioen was.
Het is een heel goed verhaal en het wordt bijna overal herhaald, ook door het museum zelf in zijn eigen naam; de naam LagOmar draagt het mee. Wat het niet is: een gedocumenteerde verkoop die je kunt opzoeken. Geniet ervan als de lokale legende die het is, en bedenk dat niets aan het bezoek ervan afhangt of het werkelijk is gebeurd. De steengroeve, de tunnels en het water zijn in beide gevallen hetzelfde.
De correctie die het onthouden waard is
Vermeldingen plaatsen LagOmar routinematig onder César Manrique. Hij heeft het niet gebouwd. Het ontwerp wordt over het algemeen toegeschreven aan Jesús Soto, een architect van Lanzarote die bij meerdere eilandprojecten samenwerkte met Manrique — onder meer aan de binnenverlichting en de bezoekersroute door de Cueva de los Verdes.
Dat is geen muggenzifterij. Het zegt je wat je kunt verwachten. Het idee om in vulkanische grond te bouwen in plaats van die te egaliseren, werd gedeeld door een kring mensen die op dat moment op dit eiland werkten, en Manrique was daarin de luidste stem, niet de enige hand. Als je de bubbels bij de Foundation in Tahíche al hebt gezien, leest LagOmar als hetzelfde argument, gemaakt door iemand anders, in een steengroeve in plaats van een lavastroom.
Hoe een bezoek er echt uitziet
Reken op ongeveer een uur. Het terrein is klein en het plezier zit meer in het ronddwalen dan in het lezen, want er is veel minder uitleg dan bij een CACT-centrum. Trappen, smalle doorgangen en niveauverschillen zijn er voortdurend, de oppervlakken zijn van steen, en op de bovenste terrassen is weinig schaduw. Sandalen zonder grip zijn het verkeerde schoeisel.
Er is een bar en restaurant op het terrein met uitzicht over de terrassen, waardoor LagOmar een van de weinige attracties op Lanzarote is waar dralen bij de bedoeling hoort in plaats van een vertraging te zijn. Dat maakt het ook een redelijke zonsondergangsstop wanneer je de dag binnenlands hebt doorgebracht en voor het eten nog iets korts wilt.
Als iemand in de groep moeite heeft met trappen, vraag dan voordat je betaalt. De route is aangelegd in een steengroevewand, en er is geen versie die vlak blijft.
Waar het past in een week
LagOmar werkt het beste als halte onderweg, niet als bestemming. Het combineert vanzelf met Teguise, dat vijf minuten rijden verderop ligt en er zijn zondagsmarkt houdt — en met de Jardín de Cactus in Guatiza als je daarna de oostkust op gaat.
Wat er niet bij past, is een volledige CACT-dag. Na Jameos del Agua en de Cueva de los Verdes is een derde stelsel tunnels een derde stelsel tunnels, en degene die het aflegt is meestal LagOmar, omdat het het kleinste is. Plan het op een dag waarop de rest van je programma boven de grond blijft.
De twee begeleide tours die LagOmar meenemen
De vieruurs César Manrique-tour met Cactustuin en LagOmar kost €67 per persoon, met een score van 4,3 bij 16 beoordelingen – een kleine steekproef, lees dus de actuele recensies. Hij combineert twee plekken die ver uit elkaar liggen: de Jardín de Cactus in Guatiza en LagOmar in Nazaret.
Data en prijzen van de César Manrique-tour met Cactustuin en LagOmar bekijken
De avond met tapas, wijnmakerij en Lagomar-ervaring kost €69 per persoon, duurt 5u 30m en komt uit op 4,1 van de 5 bij 174 beoordelingen – de laagste sterscore van de drie mogelijkheden hier. Hij combineert een wijnproeverij in de Bodega Suarez met het bezoek aan Nazaret; de tapas in het restaurant worden volgens de aanbieder daar afgerekend en komen bovenop de €69. Dat is het soort detail dat uiteindelijk bepaalt wat de avond kost. Meer wijnavonden staan onder de wijnproeverijen in La Geria, de overige Manrique-combinaties onder de Manrique-excursies.
Beide zijn het vergelijken waard met gewoon zelf rijden voor €10.
Wie het beter kan overslaan
Iedereen met een strak budget voor attracties. Voor ongeveer €10 voor zo’n uur met weinig uitleg kost LagOmar ongeveer evenveel als de Foundation in Tahíche en levert het minder om te lezen, en per minuut kost het meer dan het gratis Monument voor de Boer. Als je moet kiezen, kies dan op basis van of je sfeer wilt of inhoud.
Families moeten eerst het terrein checken. Onbeveiligde randen, zwembaden en trappen maken het een plek waar kleine kinderen vastgehouden moeten worden in plaats van alleen bekeken; onze gids over de Manrique-centra met kinderen zet uiteen welke plekken op dit eiland echt werken met een jonge groep. En als het bridge-verhaal de enige reden is dat je gaat, weet dan vooraf dat het museum de legende verkoopt in plaats van die te bewijzen.
Onze aanbeveling
Voor de meesten: het toegangsticket voor €10, 4,7 van de 5 bij 1.232 beoordelingen – de beste sterscore en de breedste respons van alles hier. Je blijft zolang het je bevalt, neemt de bar op het terras mee en plakt Teguise of de Cactustuin aan dezelfde dag vast. Dat vereist wel een huurauto; LagOmar ligt landinwaarts.
Zonder auto, met een halve dag: de vieruurs César Manrique-tour met Cactustuin en LagOmar voor €67. Hij brengt je naar twee plekken die afzonderlijk elk een eigen rit zouden kosten. Met 16 beoordelingen is het hier het jongste aanbod – lees de recensies voor je boekt.
Voor een verzorgde avond: de avond met tapas, wijnmakerij en Lagomar-ervaring voor €69, 5u 30m. Reken de restaurantrekening erbij op, die ter plekke wordt betaald.
Niets voor jou is LagOmar als iemand in de groep trappen moeilijk aankan – de route is aangelegd in een steengroevewand en nergens vlak –, als je dezelfde dag al Jameos del Agua en de Cueva de los Verdes hebt gezien, of als je informatieborden verwacht om te lezen. En met kleine kinderen is het een plek om vast te houden, niet om los te laten.
