Bezienswaardigheden op Lanzarote: wat de moeite waard is en wat het kost
Bijgewerkt 6 september 2026 · 7 min leestijd
Lanzarote is geen eiland met bezienswaardigheden, maar een eiland dat er zelf een is. Wat hier staat, staat op een landschap dat jonger is dan de Dom van Keulen: op 1 september 1730 opende de bodem zich in het westen, en tot april 1736 bedolf de lava meerdere dorpen en het vruchtbaarste deel van het eiland. Een tweede uitbarsting volgde in 1824. Sindsdien ligt ongeveer een kwart van het eilandoppervlak onder gestold gesteente.
Dat verklaart waarom de activiteiten hier anders zijn dan elders op de Canarische Eilanden. Er is geen oude binnenstad om doorheen te wandelen en geen laurierbos. Wel een nationaal park waar niets groeit, een half dozijn bouwwerken van één enkele kunstenaar en een wijngebied dat eruitziet als een vergissing.
Timanfaya – en wat het bezoek sinds 2026 vereist
Het nationale park is de reden waarom de meeste bezoekers komen, en het is meteen het onderdeel met de meeste valkuilen. De toegang kost 30 € voor volwassenen, kinderen onder de 7 jaar betalen niets. Belangrijker is iets anders: tickets zijn alleen nog vooraf online te krijgen, voor een vast tijdslot. Aan de kassa wordt niets meer verkocht. Geopend is dagelijks van 9:30 tot 15:45 uur, en wie buiten zijn geboekte tijdslot aankomt, heeft een ongeldig ticket in handen.
In het park zelf rijd je niet zelf. Vanaf de Islote de Hilario vertrekt elke twintig minuten een bus over de Ruta de los Volcanes, veertien kilometer door het kraterlandschap, 35 tot 40 minuten, inbegrepen in de prijs. Daarbij de geothermische demonstraties bij de Islote: rijshout dat vanzelf vlam vat in het gat, water dat als dampkolom terugkomt.
Eerlijk gezegd is precies dit het punt waarop de meningen uiteenlopen. Je zit in een bus, de ramen gaan niet open, en uitstappen mag niet. Wie een wandeling door lavavelden verwacht, komt bedrogen uit. Wie het park neemt voor wat het is – een natuurgebied dat je alleen mag betreden omdat je het niet betreedt – krijgt veertig minuten die je nergens anders vindt.
Wie te voet naar binnen wil, heeft de begeleide wandeling van de parkbeheerder nodig. Die is gratis, de plaatsen zijn streng beperkt, en aanmelden gaat via de reserveringspagina van de Spaanse nationale parken, vaak weken van tevoren. Het park stelt daarbij eigen voorwaarden, waaronder een leeftijdsgrens – vraag ernaar voordat je voor het hele gezin reserveert.
De derde mogelijkheid zijn begeleide tochten naar Timanfaya, vanaf 44 €. Controleer vóór het boeken of de parktoegang in de prijs zit. Geen enkele aanbiedertekst in ons bestand vermeldt dit uit zichzelf, en bij 30 € per persoon is dat het verschil tussen goedkoop en duur. Het meest geboekt is een wandeling door het vulkaanlandschap voor 44 € met 4,8 sterren uit 1.494 beoordelingen – die voert niet het nationale park zelf in, maar door de lavavelden ernaast, en is dus geen vervanging, maar iets anders.
César Manrique: vijf bouwwerken, één principe
César Manrique, geboren in 1919 in Arrecife en overleden in 1992 bij een auto-ongeluk, heeft dit eiland sterker gestempeld dan welke kunstenaar dan ook een Europese regio. Niet alleen omdat hij bouwde, maar omdat hij afdwong wat anderen niet mochten bouwen: geen hoogbouw, geen reclameborden langs de landwegen, witte huizen met groen houtwerk in het binnenland en blauw aan de kust.
Zijn bouwwerken zijn tegenwoordig bezienswaardigheden met toegang, en die betaal je apart – de vroegere combitickets heeft het eilandbestuur in 2024 afgeschaft.
Jameos del Agua, 17 €, een ingestorte lavabuis met daarin een zoutwatermeer. In dat meer leeft een blinde, bijna doorzichtige krab die je nergens anders vindt; hij is uitgegroeid tot het symbooldier van het eiland.
Cueva de los Verdes, eveneens 17 €, kinderen van 7 tot 12 betalen 8,50 €. De rondleiding duurt ongeveer 50 minuten en gaat een kilometer ver een lavatunnel in die in totaal acht kilometer meet. Het is donker, op sommige plekken smal en indrukwekkender dan elke foto ervan.
Mirador del Río, 9 €, dagelijks 10:00 tot 17:00 uur, laatste toegang 16:40. Een uitzichtruimte die in de klif is gebouwd, 475 meter boven de zeestraat naar La Graciosa. Wie maar één van de Manrique-adressen bezoekt en van uitzicht houdt, kiest deze.
Jardín de Cactus, eveneens 9 €, een voormalige lapilli-groeve bij Guatiza, in terrassen aangelegd en beplant met cactussen.
Alle vier samen zijn 52 € per volwassene, zonder vervoer. Dat is de reden waarom begeleide tochten naar de Manrique-bouwwerken al vanaf 10 € beginnen en toch niet goedkoop zijn: de prijs voor een dagtocht naar Timanfaya, Jameos en Cueva de los Verdes ligt tussen 51 en 89 €, en het verschil van 38 € zit bijna altijd in de toegangsprijzen. Waar de bouwwerken in het noorden liggen en hoe je ze op één dag combineert, staat in Het noorden van Lanzarote.
La Geria: wijnbouw in kuilen
Tussen Uga en Masdache ligt een helling met duizenden halfronde stapelmuurtjes, elk rond een uitgegraven kuil, en in elke kuil één enkele wijnstok. De as van de uitbarsting houdt het nachtvocht vast, de muur houdt de passaatwind tegen. Machines komen hier niet doorheen, alles is handwerk, en de opbrengst is dienovereenkomstig klein.
De wijn die daaruit ontstaat – meestal Malvasía – smaakt niet als souvenir, maar droog en zilt. Wijnproeverijen in La Geria beginnen bij 26 €. Wie niet drinkt, rijdt toch de weg LZ-30 langs; het landschap alleen al is de omweg waard.
De kusten – en waar het gratis is
El Golfo aan de westkust: een halve krater waarvan de andere helft door de zee is weggeslagen, en daarin een groene lagune. Betreden is verboden, bekijken gebeurt vanaf het uitzichtpunt, en dat volstaat. Een paar kilometer noordelijker duwt bij Los Hervideros de branding omhoog door lavagrotten. Beide kosten niets.
Papagayo in het zuiden is de uitzondering onder de stranden: lichte zandkleur, beschutte baaien, helder water. De toegangsweg, een onverharde piste, kost 3 € per voertuig, te betalen bij de slagboom – pinnen heeft de voorkeur, maar neem toch wat contant geld mee. Te voet of met de fiets is de toegang gratis – vanaf de rand van Playa Blanca is het ongeveer 5,5 kilometer tot de eerste parkeerplaats, zonder schaduw. De meeste bezoekers komen daarom per boot: een minicruise vanaf Playa Blanca voor 35 € of een catamarantocht naar Papagayo met lunch vanaf 66 €.
Famara in het noordwesten is het tegendeel: ruim zes kilometer open strand onder een 600 meter hoge rotswand, constant wind, constant golfslag. Om met kinderen te zwemmen is het niet geschikt, om te leren surfen des te meer – surflessen in Famara beginnen bij 45 €.
Wat onder water ligt
Voor de kust van Playa Blanca ligt het Museo Atlántico, zo’n driehonderd betonnen figuren op de zeebodem. Het ligt op twaalf tot veertien meter diepte, en dat betekent: het is een duikbestemming, geen snorkelbestemming. Vanaf het oppervlak zie je slechts schimmen. Snorkelen en duiken kan al vanaf 34,20 €, maar wie voor de figuren komt, heeft een duik nodig.
De andere manier om naar beneden te kijken zonder zelf te duiken, ligt in Puerto Calero: een echte onderzeeër die tot 30 meter zakt, een uur, 65 €, 4,6 sterren uit 1.394 beoordelingen. Voor dat uur is dat duur, en het is het enige onderdeel op dit eiland waar ook iemand die niet kan zwemmen aan mee kan doen. Meer daarover in Boottochten en onderzeeër.
Waarvoor Lanzarote het verkeerde eiland is
Wie bos, wandelpaden door het groen en zwoele avonden zoekt, is hier aan het verkeerde adres – daarvoor heb je La Gomera en het noorden van Tenerife. Wie van vlak en uitgestrekt houdt, maar geen vulkaangesteente wil, kan beter naar Fuerteventura gaan. En wie zich nachtleven voorstelt, vindt dat in Puerto del Carmen op precies één straat en verder nergens.
Wat Lanzarote daarentegen wél biedt, heeft geen van de buureilanden: een landschap uit de 18e eeuw dat eruitziet als op de eerste dag, en een plek waar een kunstenaar mocht bepalen hoe een heel eiland eruitziet.
Met kinderen lees je dat anders – wat op welke leeftijd werkt, staat in Lanzarote met kinderen, voor de allerkleinsten in Lanzarote met een baby en Lanzarote met een peuter. Een overzicht van alles wat te boeken is, geeft de pagina Excursies op Lanzarote.